PIERRE CUYPERS BEROEMDE ARCHITECT VAN DE BONIFATIUSKERK

De Bonifatiuskerk in Dokkum
Een eigen rooms-katholieke kerk was in het verleden niet vanzelfsprekend. Integendeel: na de reformatie ging de oude Bonifatiuskerk over in het bezit van de Nederlands Hervormde Kerk. Katholieken bedienden zich in de navolgende periode van huis- of schuilkerken. Pas in 1853 werd de rooms-katholieke kerk weer officieel toegelaten in Nederland.
 
Het is het moment waarop de katholieken, ook in Dokkum, weer publiekelijk uit hun schulp kruipen. Het bouwen van een eigen en  herkenbare kerk is daar onderdeel van.   Al in 1857 wordt er overlegd over de nieuwbouw van een kerk. In de daarop volgende jaren wordt er een aantal percelen tussen de Hoogstraat en de Koningstraat gekocht, rondom de plaats van de oude katholieke schuilkerk.
 
Cuyperskerk
Begin 1870 wordt er besloten om met de bekende architect Pierre Cuypers (1827 - 1921) uit Roermond contact op te nemen. Zijn naam wordt vaak in een adem genoemd met het Rijksmuseum en het Centraal Station, beide in Amsterdam. Ook is hij de ontwerper van de troon waarop de koning elk jaar tijdens Prinsjesdag de troonrede uitspreekt. Zijn invloed beperkt zich niet alleen tot zijn vele eigen leerlingen; ook architecten als Berlage en Michel de Klerk zijn in grote mate beïnvloed door Cuypers.
 
Cuypers is echter in de eerste plaats een architect van kerken. Hij geldt als de grootmeester van de neogotiek. Hij ontwierp meer dan 100 kerken, waarvan er ongeveer 70 werden gebouwd. Daarnaast ontwierp Cuypers kapellen en kloosters en restaureerde hij tientallen oude kerken. In Friesland zijn meerdere keren geweest van Cuypers, maar die zijn aan het verdwijnen. (Blauwhuis, Heeg, Sint-Bonifatiuskerk in Leeuwarden, Wijtgaard, Sneek, Nes Ameland (afgebrand)).
 
Bouw kerk begint in 1871
De Bonifatiuskerk van Dokkum, die in 1976 de status van rijksmonument kreeg, is door architect Cuypers ontworpen als een driebeukige  kruiskerk met als grondvorm een Latijns kruis. De kerk is opgetrokken in rode waalsteen. De 47 meter hoge klokkentoren‚ met drie verdiepingen, staat in een hoek tussen de zuidelijke transeptarm en het priesterkoor.
In september 1871 begint de bouw en op 18 juli 1872 wordt de nog niet geheel voltooide kerk geconsacreerd. Pas in 1878 is de bouw helemaal afgerond.
 
De Toren, een apart verhaal
De kerk krijgt een toren – het zal het hoogste punt van Dokkum worden. Maar dat gaat met vallen en opstaan. Want in 1874 stort de toren in. Direct wordt met het herstel begonnen. En sindsdien vormt de toren een onlosmakelijk en niet te missen onderdeel van de Dokkumer skyline. En dat willen we graag zo houden!
 
Lees hier meer informatie over de parochiekerk in Dokkum.